گاهی اوقات دلم میگیرد
و در افکار گره خورده ی خویش
صورت غم زده ی باور خود می بینم
دستهایم خالیست
و دلم پر ز عذاب وجدان.
می نویسم غم خود را بر آب
تا که با خود ببرد آب روان
شاید آرام شود
این دل سرگردانم
شاید آرام بگیرد دل من
در دل سخره ای از جنس بلور
در دل ساحل مرجانی باورهایم .
درباره این سایت